Hieronder staat een gedicht/spreuk van Nelson Mandela. Dit is iets dat mij enorm aanspreekt, maar wat ook heel toepasselijk is voor mij. Ik herken het. Maar ik herken het in heel veel mensen. Heel veel mensen zetten zichzelf op de achtergrond, hebben te weinig zelfvertrouwen om te zeggen: "Hier ben ik, take it or leave it. Ik ben mezelf, ik leef mijn leven en doe wat ik wil doen en hoe ik het wil doen." Men houdt voortdurend rekening met wat de anderen er wel van zullen denken of doen juist wat zij denken dat de ander van hen verwacht. Stop daar eens mee. Doe wat je leuk vindt en voel je sterk. Zorg dat je staat (aarde maken) en dat je gezien wordt. Schaam je niet voor jezelf, voor hoe je eruit ziet, voor hoe anderen misschien over je denken. Wees jezelf en voel je goed, daar gaat het om. Nergens anders.

Onze grootste angst is niet dat we onvolmaakt zijn ...

Onze grootste angst is dat we mateloos krachtig zijn!

Het is ons licht, niet onze schaduw, die ons het meest beangstigt.

We vragen ons zelf: wie ben ik om briljant te zijn, prachtig, talentvol, fantastische?

Maar, wie ben jij om dat niet te zijn? Je bent een kind van God.

Je onbelangrijk voordoen bewijst de wereld geen dienst.

Er is niets verlichts aan je klein te maken,

opdat andere mensen zich bij jou niet onzeker zullen voelen.

 

 

 

 

We zijn allemaal bedoeld om te stralen als kinderen.

We zijn geboren om de glorie van god die in ons is, te openbaren.

Die is niet alleen maar in sommigen van ons, die is in iedereen!

En als wij ons licht laten stralen,

geven wij onbewust andere mensen toestemming hetzelfde te doen.

Als wij van onze eigen angst bevrijd zijn, bevrijdt onze aanwezigheid vanzelf anderen.

Nelson Mandela