<Paranormale Geneeswijze>

"Paranormale" Geneeswijzen

	Paranormale geneeswijzen bestaan al duizenden jaren en werden/worden nog steeds in vele culturen beoefend. Deze geneeswijzen gaan er vanuit dat een mens niet alleen leeft van voedsel, water en zuurstof. Een mens heeft ook energie nodig, die overal om ons heen aanwezig is. Een paranormaal genezer, in de volksmond ook wel een magnetiseur of strijker genoemd, brengt deze vorm van energie over op de ander, die op dat moment een gebrek aan energie heeft. Deze energie, waarvan de aard nog niet wetenschappelijk is vastgesteld, wordt afwisselend aangeduid als fluïde, levenskracht of natuurkracht, maar er zijn nog wel duizend andere namen voor die kracht. De Hindoes noemen haar bijvoorbeeld Prana, de sjamanen Mana, de Chinezen Tsji en de parapsychologen psi-energie, maar er wordt altijd dezelfde energie mee bedoeld: de energie die door alles heen dringt, die beheerst kan worden door onze geest en die kan genezen. Paranormale genezers zijn in staat deze energie gebundeld door te geven aan de patiënt. Dat gebeurt meestal door het opleggen van de handen of door het maken van strijkende bewegingen boven het te behandelen lichaamsdeel. [citaat Marleen van Pelt - Paranormaal? Heel normaal!]
Paranormale geneeswijzen is reeds zo oud als de mensheid. In de oudheid werkten de medicijnmannen of sjamanen ermee en in Frankrijk en Spanje zijn grotschilderingen ondekt waarin paranormale geneeswijzen worden afgebeeld. Deze afbeeldingen stammen uit de IJstijd, zo’n 10.000 jaar geleden, maar de afgebeelde therapie wordt nog steeds in zijn meest oorspronkelijke vorm toegepast door de hedendaagse sjamanen. Het is binnen hun cultuur een heel gewoon verschijnsel en een deel van de alledaagse werkelijkheid. In de christelijke traditie speelde de paranormale geneeswijze ook een grote rol. In de bijbel worden verhalen verteld van Jezus, die de blinde ziende maakte, de kreupele lopend en de melaatse genas. Jezus, maar ook zijn apostelen, deden dat meestal door handoplegging. In de middeleeuwen werd het paranormaal genezen, dus genezen zonder universitaire opleiding, door de rk kerk in de ban gedaan. Men beschouwde een vroom mens met deze gave als een wonder, terwijl een minder gelovige met dezelfde gave als heks of satanskind bestempelde. De gewone paranormale genezers werden, net als de kruidenvrouwtjes, die dikwijls een enorme, van generatie op generatie doorgegeven kennis van geneeskrachtige kruiden bezaten, gezien als afgezanten van de duivel, terwijl die geneeskunst toch de oudste vorm van genezen is en de mensheid misschien wel voor het uitsterven heeft behoed. Velen van hen belandden dan ook op de brandstapel om als heks of ketter te worden verbrand.
	De grondlegger van de hedendaagse vorm van paranormaal genezen, die er dus van uitging dat dat niets te maken had met de geestenwereld, maar met de tot nu toe onverklaarbare krachten in de mens, psi in de parapsychologie, is de Oostenrijkse arts Anton Mesmer (1734 – 1815). Mesmer werkte voornamelijk in Frankrijk en hij ontdekte dat, toen hij eens een patiënt een aderlating liet ondergaan, een nogal onsmakelijke klus, wanneer hij naar de patiënt toe liep, het bloeden minder werd. Liep hij van de patiënt vandaan, dan begon het bloed weer harder te stromen. Later bezocht hij eens een vriend, een beroemd natuurkundige die met magneten experimenteerde. De vriend trachtte te bewijzen dat je daarmee genezingen kon bewerkstelligen en deed toevallig net toen Mesmer bij hem op bezoek kwam een aderlating bij een proefpersoon.
“Moet je kijken, wat raar! Als ik die magneet dicht bij de man houd, dan wordt het bloeden minder; als ik hem verder weg houd, dan bloed hij weer als een rund,” zei de natuurkundige verbaasd tegen Mesmer. “Daarvoor heb ik geen magneet nodig,” antwoordde Mesmer, waarna hij zijn vriend liet zien dat hij hetzelfde kon door een simpele handoplegging. Sindsdien staat deze kracht bekend als magnetisme en noemt men een paranormaal genezer ook wel magnetiseur (hoewel het niets te maken heeft met magneten). Hoewel hij met zijn denkbeelden toch nooit de aansluiting heeft kunnen vinden bij de gevestigde wetenschap, is de betekenis van Mesmer voor de medische wetenschap groot geweest. Door zijn therapie heeft men het hypnotiseren opnieuw ontdekt, wat weer heeft bijgedragen tot de ontwikkeling van de hedendaagse hypnotherapie: genezing door middel van hypnose.
	De hedendaagse westerse paranormale genezers staan nog steeds achter Mesmers ideeën: er bestaat overal in het universum (kosmos, heelal) een zeer fijne, alles doordringende energiekracht; ziekte is het gevolg van een onevenwichtige verdeling van deze energiekracht in het lichaam van de mens; de paranormaal genezer kan de zieke genezen door uit het universum de kracht aan te trekken en deze aan de zieke door te geven; ieder mens, dier en plant, kortom alles wat leeft, heeft een soort energieveld om zich heen dat het stoffelijk lichaam omhult, de zogenaamde aura. In 1981 is er in Nederland een groots opgezet onderzoek geweest, waaruit bleek dat van de zeven patiënten die een normale paranormale behandeling ondergingen, er zes baat bij hadden gevonden. Men schatte toen het aantal bezoeken aan paranormale genezers op 1,5 miljoen per jaar; inmiddels wordt het aantal voorzichtig geschat op zo’n 3 miljoen, wat betekent dat deze geneeswijze door een grote groep mensen wordt geaccepteerd. Paranormaal genezen, oftewel magnetiseren, is de fijnste, eerlijkste en heerlijkste manier van genezen en het werkt op de Noordpool, in de Sahara, in de bergen, aan het strand of waar ook ter wereld, zonder hulpmiddelen en bij alle rassen, bij mannen, vrouwen, kinderen en dieren. Eigenlijk is magnetiseren de enige echte natuurgeneeswijze.
Hoe werkt het? Vrijwel alle genezers spreken over een kracht die ze door zich heen voelen gaan en die hun lichaam voornamelijk via de handen weer verlaat. Ze hebben het idee dat ze een grote hoeveelheid energie aan de kosmos onttrekken, die ze vervolgens aan de patiënt doorgeven. Meestal zijn ze ervan overtuigd dat die gave een algemeen menselijk vermogen is, maar dat bij hen het kanaal wat verder openstaat dan bij de gemiddelde mens. Paranormale genezers beschouwen zichzelf als doorgeefluik voor die energie. Een belangrijk verschil met de gewone geneeswijze is dat de paranormaal genezer de hele mens behandelt en niet slechts de lever of de maag. Dat is ook de reden waarom genezers de strijkbewegingen rondom het lichaam maken en daarbij vaak extra aandacht besteden aan het hoofd en voeten. Veel genezers merken dat ze de negatieve energie van de kwaal overnemen en voelen daarom de behoefte na de behandeling hun handen af te slaan of te wassen. Iedere paranormaal genezer heeft zijn eigen manier van werken.
	Wat voelt de patiënt? Dat verschilt van patiënt tot patiënt. Sommige mensen merken er niets van. Er zijn er ook die warmte voelen en dan vooral op de plek die wordt behandeld, soms ook een prikkelend gevoel dat op een slapend been lijkt. Er kunnen ook heftige reacties optreden, zoals krachtige spiersamentrekkingen; soms tijdens de behandeling, maar ook erna kunnen zich reacties voordoen.
De patiënten kunnen een tijdelijke pijnvermeerdering ervaren of zijn erg moe; er kan na de behandeling een verbetering optreden, maar dus ook een tijdelijke verslechtering. Net als bij de homeopathie lijkt het er dan op dat de ziekte eerst tot een climax gevoerd moet worden, voordat de genezing inzet. Paranormaal genezen wil niet zeggen dat je mensen altijd kunt genezen. Een paranormaal genezer kan niet iedereen helpen; er zijn mensen die totaal geen baat bij een behandeling hebben. Soms kan een genezer niet meer doen dan bijvoorbeeld de pijn verlichten of het ziekteproces tot stilstand brengen. De zieke is dan nog steeds wel ziek, maar ondervindt toch enige verlichting van zijn klachten of het wordt niet erger. Zoals bij elke therapie hebben dus ook bij de paranormale geneeswijze sommige patiënten geen, gedeeltelijk of volledig baat bij de behandeling.
	Hoeveel behandelingen heeft iemand nodig? Dat ligt eraan. Zelf stel ik als grens dat er na zes behandelingen resultaat merkbaar moet zijn, als is het maar iets, anders stop ik de behandeling. Er zijn mensen die maar één behandeling nodig hebben, maar dat is een uitzondering. De meeste mensen hebben verscheidene behandelingen nodig voordat er resultaat merkbaar is. Moet je erin geloven? Nee. Het werkt altijd. Maar hetzelfde geldt bij reguliere medicijnen: wanneer je de dokter vertrouwt, die je een pil geeft voor een bepaalde klacht en je neemt die pil in de wetenschap dat je er beter van wordt, zal die pil ook werken. Het zogenaamde Placebo-effect. Dit geldt uiteraard ook voor paranormaal genezen. Door sterk te geloven in je genezing en in de behandeling die je ondergaat, kun je bij jezelf processen in gang brengen die positief op je klachten werken, daar is men dus ook in de gewone geneeskunde inmiddels achter. Kun je paranormaal genezen leren? Nee. Ik zie paranormaal genezen als een menselijk talent, net als bijvoorbeeld mooi kunnen zingen, schilderen, dansen en muziek maken. Maar niet iedereen die leuk kan zingen, kan operazanger worden.
Let op! Vertrouw niet iedereen zomaar. Laat nooit iemand over je grenzen gaan en vraag eventueel referenties. Wanneer een paranormaal genezer vraagt of u zich wilt ontkleden ... forget it! Heeft niets met genezen te maken! Maar de reclame hieronder vond ik wel passend!